Sumultinskij chriebiet (ros. Сумультинский хребет, część południowa nosi nazwę Sumultinskije BiełkiNa Syberii nazwa "Biełki" (co oznacza "białki") nadawa jest górom które przez większą część roku albo całorocznie mają czapę śnieżną. ros Сумультинские Белки) – pasmo górskie w Rosji, w częściach północno-wschodniej i centralnej Republiki Ałtaju. Szczytami pasma wiedzie granica administracyjnych rejonów czojskiego, ułaganskiego, ongudajskiego i turoczackiego. To jedno z najdłuższych pasm górskich Republiki Ałtaju. Jego średnie wysokości wzrastają z północy (ok. 900 m n.p.m.) na południe (ok. 2500 m n.p.m.). Znajdujące się w południowej części pasma najwyższe wzniesienie (2756,2 m n.p.m.) nie posiada nazwy oficjalnej.
Charakterystyka fizyczno-geograficzna Szczyty północnej części grzbietu są niewysokie i całkowicie pokryte lasem, w pozostałej części pasma są bezleśne. Tu przeważają brzoza, jodła i sosna syberyjska. W południowej części lasów mało, są położone nad brzegami rzek i porośnięte modrzewiem i sosną syberyjską. Mniej więcej w połowie Pasma Sumultińskiego, koło szczytu 2666 m, mocno na północ odchodzi krótkie (20 km), ale wysokie (2700 m) pasmo Tongosz.
Na zboczach Pasma Sumultińskiego biorą swój początek rzeki Ujmień, Czebdar i inne.