Wacław Walerian Blicharski (ur. 12 września 1912 w Zagórzu, zm. 30 czerwca 1972 w Quilmes) – polski alpinista, działający po II wojnie światowej w Argentynie, działacz harcerski w II Rzeczypospolitej i w Argentynie, harcmistrz.
Życiorys Dzieciństwo i okres międzywojenny Wacław Blicharski był synem Michała, kolejarza pracującego w węźle kolejowym w Zagórzu, i Zuzanny z domu Pacior. W czasie I wojny światowej wychowywał się pod Innsbruckiem, a od 1917 roku mieszkał w Tarnopolu. Uczył się początkowo w Szkole im. J. Słowackiego, później (po wyparciu wojsk bolszewickich) w Wyższej Szkole Realnej, przekształconej później w III Państwowe Gimnazjum im. M. Kopernika. Tam wstąpił do drużyny harcerskiej, szybko został zastępowym, a następnie drużynowym. W 1931 roku zdał egzamin maturalny i w październiku tego roku rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Od stycznia 1933 roku został kierownikiem Referatu Organizacyjnego w Wydziale Organizacyjnym Komendy Lwowskiej Chorągwi Harcerzy. Od listopada 1934 roku do 1935 roku był referentem krajoznawczym w Wydziale Wyszkolenia Chorągwi. W latach 1935–1938 był członkiem Komendy Chorągwi Harcerzy we Lwowie. Brał też udział w Zlocie Harcerstwa Polskiego w Spale. Miał wtedy stopień podharcmistrza. Od stycznia 1936 roku został kierownikiem Wydziału Organizacyjnego Komendy Hufca we Lwowie.