Jego remont TTN przeprowadziło dopiero w latach powojennych.
thumb|Hotel górski PTTK na Kalatówkach, wybudowany przez Tatrzańskie Towarzystwo Narciarzy thumb|Schronisko Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy na Lubaniu (NAC) Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości Towarzystwo wznowiło działalność, nadal kierowane przez Jana Fischera. W dniach 11-19 października 1919 roku jego członkowie uczestniczyli w odbywającym się w Warszawie I Zjeździe Delegatów Towarzystw Turystycznych, Krajoznawczych i Narciarskich. Natomiast 6 grudnia 1919 roku TTN przystąpiło do powołanego właśnie Polskiego Związku Narciarskiego. W 1920 roku ustanowiono delegatów Towarzystwa w Warszawie, Lwowie, Kielcach, Wadowicach, Cieszynie i Zakopanem. Z czasem rosła liczba kół TTN, organizowanych głównie przy zakładach pracy oraz zrzeszeniach zawodowych. W wyniku uchwały Walnego Zgromadzenia z dnia 29 października 1936 roku Towarzystwo – działające pod kierownictwem Aleksandra Fredry-Bonieckiego – uzyskało możliwość tworzenia oddziałów. Wkrótce oddziały takie powstały w Warszawie, Skawinie i Dąbrowie Górniczej.