Obwód siemirieczeński (także: siedmiorzecki, obwód Siedmiorzecza; ) – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego w rosyjskiej Azji Środkowej, utworzona ukazem Aleksandra II . Wchodził w skład generał-gubernatorstwa turkiestańskiego. Stolicą obwodu był Wiernyj. Zlikwidowany w 1918.
Graniczył od północy z obwodem semipałatyńskim, od wschodu i południa z Cesarstwem Chińskim, od zachodu z obwodem akmolińskim, syrdaryjskim i fergańskim.
Powierzchnia obwodu wynosiła w 1897 – 402 200 km² (347 910 wiorst²). Obwód w początkach XX wieku był podzielony na 6 ujezdów.
Demografia Ludność, według spisu powszechnego 1897 – 987 863 osób – Kazachów (80,4%), Rosjan (7,8%), Ujgurów (5,7%), Ukraińców (1,9%), Uzbeków (1,5%), Chińczyków (1,4%), Tatarów i Kałmuków.
Ludność w okręgach według deklarowanego języka ojczystego 1897Pierwszy powszechny spis ludności Imperium Rosyjskiego 1897 – Obwód siemirieczeński – ludność według deklarowanego języka ojczystego.