Jan Józef Fischer (ur. 20 marca 1873 w Krakowie, zm. 10 września 1942 w KL Auschwitz) – polski taternik, żeglarz i automobilista, działacz turystyczny, z zawodu kupiec.
Życiorys Pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej, był synem Jana Władysława, krakowskiego kupca towarów kolonialnych i papierniczych i Michaliny ze Steusingówinformacje o rodzicach + zdjęcie z 1914. Uczył się w gimnazjum św. Anny w Krakowie, później studiował na Akademii Handlowej w Grazu. Swoje wspinanie w Tatrach rozpoczął bardzo wcześnie. Już w wieku 15 lat wraz z Edmundem Cięglewiczem oraz Klimkiem Bachledą przeszedł północną ścianę Łomnicy. W 1893 roku dokonał pierwszego wejścia na Durny Szczyt od Klimkowej Przełęczy (wraz z Michałem Siedleckim, Klimkiem Bachledą i Józefem Gąsienicą Gładczanem), w 1900 roku wytyczył nową drogę na Mały Kołowy Szczyt i po raz pierwszy wszedł na Modrą Turnię (wspólnie z Stanisławem Krygowskim, Klimkiem Bachledą i innymi), w 1904 roku wszedł na Ostry Szczyt. Mniej więcej w tym samym czasie, wraz z Stanisławem Barabaszem, odbywał wycieczki narciarskie po Tatrach (m.in. nad Czarny Staw Gąsienicowy na Wielkanoc 1894 r., na Przełęcz pod Kopą Kondracką w 1902 r. oraz na Małołączniak i Kopę Kondracką w 1905 r.).