Philip Bialowitz, j. pol. Filip Białowicz (ur. 25 listopada 1929 w Izbicy, zm. 6 sierpnia 2016 w Delray Beach) – polski weteran II wojny światowej pochodzenia żydowskiego, były więzień obozu zagłady SS-Sonderkommando Sobibor i uczestnik powstania więźniów tego obozu, autor wspomnień z czasów Zagłady Żydów. Po wojnie osiadł w Stanach Zjednoczonych.
Życiorys Urodził się w Izbicy – typowym polskim sztetlu, nazywanym „żydowską stolicą” ze względu na przewagę ludności żydowskiej (ok. 90% mieszkańców w 1939), gdzie jego rodzice prowadzili garbarnię. W 1943 r. został wraz z rodziną deportowany do obozu zagłady w Sobiborze, gdzie do wybuchu powstania przebywał 6 miesięcy, angażując się wraz z bratem w tworzenie konspiracji. Uczestniczył w powstaniu więźniów, które wybuchło 14 października 1943. Do zakończenia wojny ukrywany był przez polską rodzinę Mazurków na wsi.
Okres powojenny Pod koniec wojny i krótko po jej zakończeniu do 15.06.1945 pracował jako cenzor w Powiatowym Oddziale Cenzury Wojennej w Zamościu. W czasie pracy w PUBP został też aresztowany pod zarzutem przynależności do AK i pobity podczas śledztwa.