W latach 1995–1996 był dyrektorem Mohylewskiego Rejonowego Centrum Dydaktyczno-Metodycznego. Pracował także jako konsultant prawny gazety „Mołodieżnyj Prospiekt” w Mińsku. W latach 1990–1996 (według innego źródła: 1991–1996) był deputowanym do Mohylewskiej Miejskiej Rady Deputowanych.
Działalność w Radzie Najwyższej W drugiej turze uzupełniających wyborów parlamentarnych 10 grudnia 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z mohylewskiego-kujbyszewskiego okręgu wyborczego nr 150. 19 grudnia 1995 roku został zarejestrowany przez centralną komisję wyborczą, a 9 stycznia 1996 roku zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka, a potem zastępcy przewodniczącego Stałej Komisji ds. Budownictwa Państwowego i Samorządu Lokalnego. Był najmłodszym członkiem parlamentu tej kadencji. Należał do opozycyjnej wobec prezydenta Alaksandra Łukaszenki frakcji „Działanie Obywatelskie”. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z parlamentem Ukrainy.