Był także prezesem młodzieżowego zjednoczenia społecznego Forum Obywatelskie, które do 2000 roku miało status organizacji młodzieżowej ZPO.

Działalność w Izbie Reprezentantów i później W 2000 roku, po tym jak ZPO ogłosiła bojkot wyborów parlamentarnych, Uładzimir Nawasiad opuścił partię. Wysunął swoją kandydaturę i 21 listopada 2000 roku został deputowanym do utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Republiki Białorusi II kadencji z Kupałowskiego Okręgu Wyborczego Nr 95. Stał się tym samym jedną z dwóch osób, obok Wolhi Abramawej, które zostały wybrane do Izby, a które wcześniej należały do opozycji w Radzie Najwyższej XIII kadencji. Z powodu udziału w wyborach zwolennicy bojkotu uznali go za „pseudodemokratę”. Pełnił funkcję członka Stałej Komisji ds. Budownictwa Państwowego, Samorządu Lokalnego i Przepisów. W marcu 2001 roku pomagał Mikałajowi Statkiewiczowi w czasie powtórnego głosowania w wyborach do Izby Reprezentantów. Był jednym z założycieli Europejskiej Koalicji „Wolna Białoruś”. W 2003 roku, po pierwszej turze wyborów do rad miejscowych, wraz z Uładzimirem Parfianowiczem i Waleryjem Frałouem wywalczył ponowne przeliczenie głosów w jednym z okręgów w Mińsku. W latach 2003–2005 trzykrotnie próbował zarejestrować własną partię pod różnymi nazwami (m.in.