Losy tego programu układały się różnie, lecz pod naciskiem kół wojskowych, uzyskał wysoką rangę. 25 lipca 1965 roku sam prezydent Lyndon B. Johnson oficjalnie potwierdził szybkie rozwijanie programu MOL. Zgodnie z jego wypowiedzią, wojskowe laboratorium satelitarne miało zostać umieszczone w przestrzeni już w roku 1968. W ramach programu odbył się jeden lot testowy (z zaplanowanych ośmiu; z tego pięć załogowych planowanych na lata 1972-75). 3 listopada 1966 roku kapsuła Gemini 2 (z dodatkowym malowaniem US Air Force) wraz z makietą stacji MOL o nazwie OPS0855 została wyniesiona w kosmos z bazy USAF na Przylądku Canaveral. Po 33 minutach kapsuła oddzieliła się w locie suborbitalnym i wróciła z sukcesem na Ziemię, natomiast OPS 0855, wyposażona w sprzęt doświadczalny orbitowała dalej przez 30 dni (misja pierwotnie zakładała 75 dni na orbicie).
Program Manned Orbiting Laboratory został skasowany w roku 1969, w okresie największych osiągnięć programu Apollo. Pentagon bardzo popierał program MOL, lecz Siły Powietrze nigdy wcześniej nie zbudowały załogowego statku kosmicznego, nie wiedziały więc, jak zapanować nad kosztami takiego przedsięwzięcia. Do 1969 roku przewidywany koszt wzrósł z początkowych 1,5 do 3 miliardów dolarów.