Tommaso Pasquale Gizzi (ur. 22 września 1787 w Ceccano, zm. 3 czerwca 1849 w Lenoli) – włoski kardynał.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny, był synem burmistrza Ceccano, Nicola Gizzi i Cecilii Ciavaglii. Studiował w teologię i filozofię w Ferentino, a następnie w Rzymie, gdzie w 1817 uzyskał doktorat utroque iure. W międzyczasie, 27 maja 1809 przyjął święcenia diakonatu, a 2 września 1810 – prezbiteratu. Przez kilka lat pełnił posługę kapłańską, a w 1814 uciekł wraz z rodziną do Rzymu, by uniknąć oskarżeń o współpracę z Francuzami. Wkrótce potem rozpoczął pracę dyplomatyczną w Kurii Rzymskiej i w 1820 został pracownikiem nuncjatury apostolskiej w Szwajcarii. W 1828 przeniósł się do Monachium, a rok później do Turynu. Po powrocie do Rzymu w 1835 został wysłany wraz z kardynałem Gabrielem della Genga Sermattei do Wiednia, by pogratulować Ferdynandowi I elekcji. Wkrótce potem został mianowany internuncjuszem apostolskim w Belgii i udał się do Brukseli. Dwa lata później, w 1837 został wezwany do Rzymu i został delegatem papieża w Ankonie.