Diego de Pantoja (ur. kwiecień 1571 w Valdemoro, zm. 9 Lipiec 1618 w Makau), znany także jako Pang Diwo () – hiszpański uczony, misjonarz i jezuita. Działał w Chinach jako misjonarz, oprócz tego zajmowała go praca naukowa, był zainteresowany zwłaszcza geografią i astronomią, oprócz tego posiadał dużą wiedzę z zakresu muzyki. Jego relacja z pobytu w Chinach zawiera wiele informacji o miejscowej cywilizacji.
Życiorys Diego de Pantoja był synem Diego Sáncheza i Marianny Pantoja, którzy pochodzili z dobrze usytuowanych i poważanych w okolicy rodzin. Wśród jego przodków znajdowali się: profesor teologii z uniwersytetu w Alcalá de Henares, członkowie kilku różnych zakonów (na przykład jezuita Bautista de Alderete) i członkowie inkwizycji. Diego od najmłodszych lat przebywał w towarzystwie dostojników, zarówno świeckich jak i duchownych, jego rodzina znajdowała się pod opieką księcia de Lerma. 6 kwietnia 1589 roku de Pantoja wstąpił do zakonu Jezuitów i rozpoczął naukę w kolegium w Alkali. W 1593 roku przebywał w Plasenci, gdzie kontynuował naukę teologii, gramatyki, retoryki, logiki, filozofii, nauk ścisłych, architektury i sztuki. Poza tym uczył się także greki i łaciny. Jego nauczycieli dostrzegli w nim spory potencjał i dlatego został zezwolono mu na pobieranie nauki w kolegium w Toledo.