W filmie zadebiutował zaraz po skończeniu studiów aktorskich w 1969 roku, jednak były to początkowo mało znaczące role i jego nazwiska próżno szukać w napisach. Swoją pierwszą, główną rolę otrzymał dopiero w 1986 roku w filmie Mój ulubiony klaun Jurija Kusznierowa. W 1989 roku reżyser Michaił Tumaniszwili powierzył mu jedną z głównych ról w filmie Awaria-córka gliniarza – jednym z głośniejszych filmów okresu „pieriestrojki”. Rok później (1990) wystąpił m.in. w filmie pt. Pogrzeb Stalina Jewgienija Jewtuszenki i Sukinsyny Leonida Fiłatowa. W 1991 roku partnerował Anthony Andrewsowi w radziecko-brytyjskim dramacie pt. Zaginiony na Syberii. Encore, jeszcze raz! Piotra Todorowskiego z 1992, Przypadki Makarowa z 1993 i Muzułmaninin z 1995 Władimira Chotinienki, Życie i nieprzyzwoite przygody żołnierza Iwana Czonkina Jiříego Menzla z 1994, role w obydwóch częściach filmu Spaleni słońcem (1994, 2011) i w Cyruliku syberyjskim z 1999 (w którym partnerował min. Richardowi Harrisowi) ugruntowały jego aktorską pozycję i uczyniły jednym z najpopularniejszych i najlepszych rosyjskich aktorów drugoplanowych. Podczas swojej kariery nie zaniedbywał występów na „szklanym ekranie”, z którym po raz pierwszy zetknął się jeszcze w „czasach swierdłowskich” – wystąpił w kilku znanych rosyjskich serialach i filmach telewizyjnych, m.in.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władimir Iljin (aktor) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.