Jan Matuszek (ur. 20 czerwca 1917 w Żukowie Dolnym, zm. 5 września 1942 w KL Auschwitz) – podharcmistrzRozkaz Naczelnika Harcerzy L.16 z 10 XII 1938 r. [w:] Wiadomości Urzędowe Naczelnictwa ZHP 1938, nr 10, s. 199-201., działacz konspiracji antyhitlerowskiej.
Był synem Franciszka i Teresy z Bijoków, pracował jako urzędnik. Działał w Związku Harcerstwa Polskiego, kolejno pełniąc funkcje drużynowego 4 DH im. Bolesława Chrobrego przy SP-1 w Rybniku (1933), DH HPC w Żukowie Dolnym (1937-1939), wodza 14 DZ „Białe Orły” w Jankowicach Rybnickich (1934-1937), referenta zuchowego w KH Rybnik (1935), komendanta męskiego hufca Cieszyn II (1939) w zachodniej części Cieszyna (były Czeski Cieszyn). W 1935 r. należał do konspiracyjnej organizacji „Wilcze Zęby” prowadzącej na Zaolziu działania wywiadowcze i dywersyjneDługajczyk E., Tajny front na granicy cieszyńskiej. Wywiad i dywersja w latach 1919-1939, Katowice 1993, s. 122, 204-206.. Latem 1938 brał udział w szkoleniu kadry Organizacji Bojowej zorganizowanym przez Ekspozyturę nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego. W 1938 brał udział w „powstaniu” na Zaolziu. Był komendantem patrolu I „Żuków” w drużynie cieszyńskiej Organizacji Bojowej. W tym czasie posługiwał się pseud. Skaut.