Dziedziniec został dedykowany głównym darczyńcom muzeum, waszyngtońskim filantropom i kolekcjonerom sztuki Robertowi i Arlene Kogod.
Foster and Partners we współpracy ze Smithsonian Institution stworzyli w centrum zabytkowego budynku pomysłowy łącznik o powierzchni około 2600 m². Falisty dach ze szkła i stali, wznoszący się nad dziedzińcem, przepuszcza naturalne światło, ale chroni gości przed wpływami pogodowymi. Szklane panele z wielowarstwowego szkła zostały wmontowane w kratownicę podtrzymywaną wyłącznie przez osiem kolumn ustawionych na obwodzie dziedzińca tak, aby ciężar dachu nie oddziaływał na zabytkowy budynek. Wypełniony światłem dziedziniec jest ważnym miejscem spotkań mieszkańców Waszyngtonu. Jako przestrzeń publiczna służy do organizacji różnych imprez kulturalnych jak spektakle, koncerty, odczyty czy programy dla dzieci. Ofertę uzupełnia ogólnodostępny, bezprzewodowy dostęp do Internetu oraz kawiarnia Cafè Courtyard.
Dyrektorzy Charles Nagel (1964–1969) Marvin Sadik (1969–1 lipca 1981) Alan M. Fern (czerwiec June 1982–2000 Marc Pachter (2000–2007) Martin E.