List ten wzbudził jednak obawy Pauliny o los męża oraz utwierdził w przekonaniu, że musi się z nim zobaczyć. Okłamała więc matkę mówiąc jej, że Horacy wzywa ją do siebie i przyjechała do niego. Horacy nie był zadowolony z przybycia żony, ale starał się tego nie okazywać. Przyjął ją najlepiej jak się tylko dało, ale po cichu kazał zamknąć i nie wypuszczać z alkowy. Paulina czuła, iż w zamku jej męża dzieje się coś niedobrego. W nocy udała zatem, że śpi, dzięki czemu zobaczyła, jak Horacy opuszcza ich alkowę korzystając z tajnego przejścia. Myśląc, że mąż ma spotkanie z kochanką zazdrosna Paulina udała się tym samym przejściem za nim, gdzie stała się świadkiem strasznej sceny. Okazało się bowiem, że Henryk i Maks porwali pewną młodą kobietę, wcześniej zabijając jej męża. Teraz kłócili się o to, czyją branką ma ona zostać. Horacy widząc, że przyjaciele chcą się o nią pobić wściekły zabił porwaną strzałem z pistoletu. Na ten widok Paulina krzyknęła (zdradzając w ten sposób swoją obecność w tajnym pokoju) i zemdlała. Obudziła się potem uwięziona w grobowcu rodziny męża. Obok siebie znalazła jedynie kielich z trucizną oraz list od Horacego, w którym wyznał on jej, że dla obrony przyjaciół musi się jej pozbyć.