Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Lublinie – kościół parafialny należący do diecezji lubelsko-podlaskiej Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.
Historia Budowę kościoła rozpoczęto 25 września 1906 roku, zaś konsekracji dokonano już 6 grudnia tego samego roku. Koszt budowy, 4000 rubli, ponieśli wierni. W budynku prócz kościoła znalazło się miejsce na szkołę, ochronkę, szwalnię, kuchnię i mieszkania dla kapłana oraz nauczyciela.
16 stycznia 1911 roku zatwierdzono plany rozbudowy kościoła o jednopiętrowy aneks od strony północnej. Z racji komplikacji, w tym czasowe zamknięcie świątyni przez okupacyjne władze austriackie w latach 1914–1917, rozbudowę zrealizowano dopiero w 1924 roku.
Szkoła i ochronka istniały do 1947 roku. Zwolnione pomieszczenia wykorzystywano najpierw na salkę katechetyczną, a potem na potrzeby plebanIi i kaplicę na czas zimowy.
Na początku lat 80. dokonano prac konserwacyjnych, związanych z pogorszeniem się stanu budynku przez budowę i ruch na obecnej alei Solidarności. W 1987 roku doszło do pożaru wnętrza kościoła. Ogień strawił oryginalne wyposażenie kościoła, w tym ołtarz z konfesją. W kolejnych latach naprawiano szkody, nie przywracając pierwotnego wystroju.