Dla odmiany, Stefan pozyskał sojuszników w hrabiach Gorycji i królu węgierskim Ludwiku. Kampania z 1368 roku przyniosła Stefanowi liczne sukcesy, jednak finansowe problemy księcia spowodowały, że w 1369 roku zgodził się w układzie pokojowym odstąpić swoje zdobycze w zamian za wysokie odszkodowanie (166 tys. florenów).
Stefan po raz kolejny zwrócił się wtedy przeciwko cesarzowi, zawierając sojusz z Wittelsbachami z Palatynatu, królem węgierskim i z niechętnym mu do niedawna bratem Albrechtem I. Cesarz zdołał jednak rozbić ten sojusz obiecując Albrechtowi, iż jego córka wyjdzie za cesarskiego syna. Stefan wysłał jednak swego syna Fryderyka na pomoc swemu bratu Ottonowi, który w Brandenburgii prowadził walki przeciwko cesarzowi. Nie zdołał jednak zapobiec utracie przez Wittelsbachów tego kraju. Stefan otrzymał w zamian jednak finansowe odszkodowanie, które pozwoliło mu na konsolidowanie bawarskiego państwa poprzez wykupywanie niewielkich władztw w tym regionie. Ostatnie lata życia Stefan spędził w pokoju, dbając o gospodarkę swego księstwa i próbując naprawić nadszarpnięte stosunki z dotychczasowymi przeciwnikami.