Memmiusze (Memmii) – rzymski ród plebejski, z którego wywodziło się kilku trybunów ludowych od czasów wojny jugurtyńskiej do czasów Augusta. Pierwszym członkiem rodu, który osiągnął znaczenie, był Gajusz Memmiusz pretor w 175 p.n.e.
W Eneidzie Wergiliusza jako eponim rodu Memmiuszów występuje Mnesteus jeden z towarzyszy Eneasza.
Publiusz Memmiusz Regulus, który był konsulem dodatkowym (consul suffectus) w 31 n.e. oraz namiestnikiem Mezji, Macedonii i Achai w latach 35-44 n.e., przyczynił się do nadania obywatelstwa szeregu przedstawicieli elit Peloponezu, o czym świadczy liczne nomen Memmiuszy używane przez dostojników greckich.
Przedstawiciele rodu Gajusz Memmiusz Kwirynus – edyl przed 216 p.n.e. Gajusz Memmiusz – pretor 175 p.n.e. i 172 p.n.e., namiestnik Sycylii. Tytus Memmiusz – legat rzymski wysłany w 170 p.n.e. do Galów w sprawie skargi na Gajusza Kasjusza Longinusa konsula w 171 p.n.e. Kwintus Memmiusz – legat wysłany przez senat do Żydów około 163-2 p.n.e. (II Machabejska 11:34-38). Gajusz Memmiusz – trybun ludowy w 111 p.n.e., pretor w 104 p.n.e., zamordowany w 100 p.n.e., gdy ubiegał się o konsulat. Lucjusz Memmiusz – młodszy brat Gajusza Memmiusza trybuna z 111 p.n.e. Lucjusz Memmiusz – senator, który w 112 p.n.e.