Okręt został przystosowany do roli pomocniczego tendra wodnosamolotów, a także tendra torpedowców przenoszącego bunkier, ogólne zaopatrzenie i wodę, zbudowano na nim także dobrze wyposażony szpital okrętowy. Do obsługi wodnosamolotów wybudowano na nim dwa duże hangary, dziobowy liczył 16,4 x 12,4 metry, a rufowy 16,9 x 12 metrów, mógł przewozić do sześciu wodnosamolotów. Uzbrojenie stanowiły dwie armaty przeciwlotnicze 88 mm.
17 lipca okręt został wcielony do Floty jako Flugzeugmutterschiff 1 (FS1).
25-28 lipca przeprowadzono w okolicach Wilhelmshaven, które wykazały, że okręt nie nadaje się operacji na Morzu Północnym z powodu małej prędkości maksymalnej i dużej niestabilności spowodowanej wybudowanymi na pokładzie hangarami. Okręt powrócił do portu, gdzie zwiększono jego balast i dodano jeszcze jedną armatę przeciwlotniczą 88 mm.
Pomiędzy 20 lipca a 12 maja 1916 okręt stacjonował w Libau, a później, już do końca wojny w Swinemünde, samoloty okrętu używane były najczęściej do rutynowych patroli okolicznych terenów.
W czasie wojny na „Answaldzie” zaokrętowany były wodnosamoloty z serii Friedrichshafen, począwszy od Friedrichshafen FF.29, do Friedrichshafen FF.64, ale głównie różne wersje Friedrichshafen FF.33.