Zygmunt Włodzimierz Gromnicki vel Stanisław Szymański pseud.: Gula, Grom, Alecki, Gromowski, Konduktor (ur. 2 maja 1911 w Kołomyi, zm. 18 sierpnia 1994 w Szczecinie) – oficer Wojska Polskiego, uczestnik Powstania Warszawskiego, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari, kapitan Sił Zbrojnych PRL. Zwykły Znak Spadochronowy nr 3247, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1455.
Życiorys Od roku 1926 uczył się w III Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Stanisławowie, w 1931 roku zdał egzamin dojrzałości. Od 11 sierpnia 1931 roku w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, po jej ukończeniu od 30 czerwca 1932 roku odbył praktykę w 11 Karpackim Pułku Artylerii Polowej (Lekkiej) we Włodzimierzu Wołyńskim 11 Karpackiej Dywizji Piechoty. 12 września 1932 roku został przeniesiony do rezerwy.
W 1932 roku podjął pracę jako sekretarz w gimnazjum, które ukończył. W 1937 roku rozpoczął studia na Wydziale Budowlanym Politechniki Lwowskiej, jednak po roku nie kontynuował nauki. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1934 roku.