W sezonie 2012 został kapitanem zespołu, wicekapitanem będąc od 2010 roku, zaś po raz pierwszy w meczu o punkty poprowadził Force już w ostatnim meczu sezonu 2011, gdy kontuzjowany był Nathan Sharpe. Zagrał w czternastu z szesnastu spotkań sezonu, a jego gra została doceniona wyróżnieniem przyznawanym przez samych graczy Force dla najlepszego zawodnika klubu.
W lipcu 2012 roku ogłosił, iż od nowego sezonu przenosi się do Brumbies, z którym podpisał trzyletni kontrakt. Odejście po siedmiu latach argumentował niepowodzeniem w ściąganiu do Perth znanych zawodników, częstszymi niż w innych zespołach podróżami, oddaleniem od znajdującej się na wschodnim wybrzeżu rodziny oraz perspektywą współpracy z Jakiem White'em i chęcią gry o najwyższe laury. W trzecim spotkaniu w barwach nowego zespołu zerwał więzadło krzyżowe przednie w lewym kolanie po szarży Adama Ashley-Coopera, co oznaczało minimum sześciomiesięczną przerwę w grze. Brumbies dotarli zaś do finału rozgrywek, w którym ulegli Chiefs. Treningi wznowił pod koniec października, zaś do gry, w roli kapitana, powrócił w pierwszym przedsezonowym meczu przygotowawczym. Swój czwarty oficjalny mecz w barwach Brumbies zaliczył w otwierającym sezon spotkaniu z Reds, a już w następnej kolejce ponownie doznał urazu lewego kolana.