1883–1884, 1898–1904) miały jeszcze bardziej okrojoną objętościowo formę. W latach 1984–1985 opublikowano reprint pierwotnej wersji.
Redakcja i autorzy Pierwsze kontakty z autorami wydawca nawiązał już w 1856. W czerwcu 1858 z inicjatywy Samuela Orgelbranda w Warszawie zawiązał się komitet redakcyjny do wydania wielkiej „Encyklopedyi powszechnej”, złożony z czterech członków: Kazimierza Władysława Wójcickiego, Leona Rogalskiego, Jana Pankiewicza i Fryderyka Henryka Lewestama.
Początkowo zamierzano powołać na redaktora głównego tej encyklopedii Józefa Ignacego Kraszewskiego, którego uznawano wówczas za najwszechstronniejszego znawcę przeszłości polskiej. Ze względu na to, że pisarz stale mieszkał wówczas na Wołyniu i nie mógłby przewodniczyć pracy wspólnej zrezygnowano jednak z tego pomysłu. Przyjęto go tylko na współredaktora do rzeczy polskich redagowanych w tej encyklopedii przez Franciszka Maksymiliana Sobieszczańskiego. Głównym współpracownikiem w dziale historii polskiej został Julian Bartoszewicz. Sekretarzem redakcji był w pierwszym roku Józef Grajnert, a potem Cezary Biernacki.