Jerzy Waldemar Jarociński (ur. 10 stycznia 1893 w Łodzi, zm. 27 października 1970 w Paryżu) – pochodzący z Polski francuski krytyk sztuki.
Życiorys Urodził się w rodzinie fabrykanta Stanisława Jarocińskiego i Reginy Eugenii z domu Goldfeder, jako nastolatek został przez rodziców zapisany do szkoły w Warszawie, gdzie nauczył się biegle pięciu języków. Mając siedemnaście lat napisał tomik wierszy o tematyce patriotycznej, i aby uniknąć aresztowania opuścił w 1911 Cesarstwo Rosyjskie wyjeżdżając do Paryża, gdzie mieszkał Jean Finot, który był krewnym ze strony matki. Jerzy Jarociński studiował nauki humanistyczne na Sorbonie, w 1912 zadebiutował jako dziennikarz w czasopiśmie „Paris Journal”. W 1914 zaciągnął się ochotniczo do armii francuskiej, co przyspieszyło nadanie mu obywatelstwa francuskiego. Od tego czasu posługiwał się imieniem i nazwiskiem Waldemar George, które dla Francuzów było rzekomo łatwiejsze do wymówienia. Poślubił Claude Lavalley, córkę francuskiego malarza Louisa Lavalleya. Od 1917 do 1922 współpracował z czasopismami pacyfistycznymi, które wspierały rewolucję październikową i popierały ideę dostępu do studiów wyższych dla wszystkich ludzi. Już w tym okresie był znany jako krytyk publikujący felietony dotyczące sztuki francuskiej i niemieckiej.