thumb|Dambo Nyika w Malawi thumb|Dambo w porze suchej, w Parku Narodowym Kasungu
Dambo (l. mn. dambos) – słowo określające klasę płytko podmokłych trawiastych formacji roślinnych, używane w środkowej, południowej i zachodniej Afryce, szczególnie w Zambii i Zimbabwe. Występują głównie na, charakteryzujących się dużymi opadami, równinnych płaskowyżach, posiadających system podobnych do rzek, rozgałęzionych kanałów, które mimo że nigdzie nie są duże, są na tyle powszechne by sumarycznie zajmować bardzo dużą powierzchnię. Szacuje się, że w Zambii dambos pokrywają 12,5% powierzchni kraju. Podobnymi afrykańskimi określeniami są mbunga (częste w Afryce Wschodniej), matoro (Mashonaland w Zimbabwe), vlei (Afryka Południowa), fadama (Nigeria) oraz bolis (Sierra Leone).
Charakterystyka Dla dambos charakterystyczne są trawy, sity oraz ciborowate, których zbiorowiska kontrastują z otaczającymi je lasami, takimi jak miombo. Mogą one wysychać pod koniec pory suchej odsłaniając szare gleby lub czarne gliny, lecz w przeciwieństwie do łąk/sawann zalewowych (ang. flooded grassland), woda utrzymuje się w ciekach odpływowych przez cały sezon.