We wrześniu 1939 roku walczył na stanowisku pomocnika dowódcy łączności 38 Dywizji Piechoty. 1 grudnia przekroczył granicę polsko-rumuńską. W styczniu 1940 roku znalazł się we Francji, gdzie uczył się w rezerwowym obozie wyszkolenia oficerów w Luçon. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 3 Brygadzie Kadrowej Strzelców jako dowódca plutonu radiołączności i w Brygadzie Szkolnej.
Po przeszkoleniu w łączności radiowej i dywersji został zaprzysiężony 13 stycznia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Polskich Wojskowych Zakładów Radiowych w Stanmore, a następnie do Ośrodka Wyszkoleniowego Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza na stanowisko dowódcy kompanii szkolnej, wreszcie został przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi (Włochy). Zrzutu dokonano w nocy z 16 na 17 października 1944 roku w ramach operacji „Wacek 1”, którą dowodził kpt. naw. Roman Chmiel. Po skoku otrzymał przydział do Oddziału V Łączności Okręgu Łódź AK jako oficer radiołączności. Rozkazem komendanta głównego AK z 16 listopada 1944 roku był przewidziany do łączności z Komendą Główną Armii Krajowej.