Royal Australian Air Force W 1943 australijski RAAF otrzymał dwie serie samolotów. Pierwsza seria składała się z dwudziestu maszyn w wersjach Mk I i Mk II (australijskiej numery seryjne A59-1/9 i A59-11/18 - Mk. I i A59-10 i A59-19/20 - Mk. II). Druga seria została dostarczona pomiędzy 23 czerwca 1943 a 2 lipca 1944 (numery seryjne A59-50/104 - PV-1). Większość samolotów używana była przez No 13 Squadron, kilka służyło także w No. 1 i 11 Communication Unit.
W 13 Dywizjonie Ventury zastąpiły używane wcześniej Hudsony i po intensywnym okresie szkoleniowym trwającym do grudnia 1943, australijskie Ventury rozpoczęły patrole ZOP po przeniesieniu dywizjonu do Cooktown w północnym Queensland. We wrześniu Dywizjon został przeniesiony na Półwysep Gove skąd pomiędzy wrześniem a grudniem 1944 wykonał ponad 300 l lotów bojowych. Jednym z lotników służących w 13 Dywizjonie był Gough Whitlam, późniejszy premier Australii.
Począwszy od 1945 tempo operacyjne 13 Dywizjonu zmniejszyło się z powodu coraz mniejszej obecności i aktywności przeciwnika w rejonie Timoru i bezpośredniej bliskości Australii.