Alfabetyzm wizualny (ang. visual literacy) – umiejętność interpretacji oraz posługiwania się informacjami przedstawionymi w formie wizualnej. Alfabetyzm wizualny zakłada, że wszelkiego typu obrazy mogą zostać odczytane a ich interpretacji można się nauczyć. Alfabetyzm wizualny stanowi ważną część współczesnych praktyk społecznych i kulturowych a jego problematyka wpisuje się w obszary takie jak: edukacja, media masowe, nowe media, nowe technologie, nierówności społeczne, procesy demokratyczne, globalizacja, a nawet szeroko pojmowana medycyna.
Historia pojęcia Autorstwo terminu visual literacy, czyli alfabetyzm wizualny przypisuje się Johnowi Debesowi, współzałożycielowi International Visual Literacy Association – Międzynarodowego Stowarzyszenia Alfabetyzmu Wizualnego. W 1969 Debes zaproponował ogólną definicję pojęcia: „Alfabetyzm wizualny odnosi się do grupy kompetencji wizualnych, które może rozwijać każdy człowiek poprzez patrzenie i równoległą integrację innych doznań sensorycznych. Rozwój tych kompetencji jest fundamentalny dla normalnego przyswajania wiedzy. Rozwój kompetencji wizualnych umożliwia rozróżnianie oraz interpretowanie czynności, przedmiotów i/lub symboli wizualnych, zarówno naturalnych, jak i nienaturalnych, które napotykamy w naszym otoczeniu.