W maju 1874 roku Kapnist oświadczył Piusowi IX, że „rząd rosyjski pragnie pozostać ze Stolicą Apostolską w jak najlepszych stosunkach, byleby papież użył wpływu swego na Polaków, aby raz poprzestali myśleć o samodzielnej przyszłości Rzeczypospolitej Polskiej”Gazeta Toruńska, 2 lutego 1870, s. 1.. Papież odmówił. W 1874 roku Kapnist intensywnie działał i używał swoich wpływów by nie dopuścić, aby encyklika Piusa IX Omnenem sollicitudinem zawierała zbyt wiele wątków antyrosyjskich lub oficjalnego potępienia polityki Petersburga wobec katolicyzmu w Rosji. W tym celu udał się nawet na konsultacje do ministra Gorczakowa, który powiedzieć mu miał, że „dokument taki mógłby opóźnić o jakieś pięćdziesiąt lat i więcej mozolne dzieło zmoskwiczenia południowej Polski, gdyby przemytnicy polscy wprowadzili go tam ukradkiem i rozpowszechnili go między ludem”. Nie udało mu się uniemożliwić wydania samej encykliki, lecz miał przyczynić się do osłabienia jej antyrosyjskiego charakteru. Te działania Kapnista zostały zauważone w prasie europejskiejZe świata. Rosya, „Wiarus”. Pismo dla średniego stanu polskiego, 28 czerwca 1875, Poznań, s. 3..