W latach 1946–1948 był dyrektorem szkoły w Zawadzkiem. W latach 1949–1956 pracował w Bibliotece Uniwersytetu Wrocławskiego, najpierw w Dziale Starych Druków, a od 1952 był jej kierownikiem. W 1956–1969 pełnił funkcję kierownika Katedry Bibliotekoznawstwa na Wydziale Filologicznym. W 1952 uzyskał stopień doktora, w 1966 - profesora tytularnego, w 1984 - profesora zwyczajnego. W marcu 1968 roku wziął udział w strajku studentów, co było przyczyną odwołania go ze stanowiska kierownika Katedry Bibliotekoznawstwa. Od 1970 stał na stanowisku redaktora naczelnego Studiów o Książce. W 1971 r. przeniósł się na Uniwersytet Gdański, gdzie w ramach Instytutu Filologii Polskiej zorganizował i kierował Zakładem Nauki o Książce. Od 1975 był Organizatorem magisterskiego kształcenia w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej na Uniwersytecie w Gdańsku. W latach 1972–1975 był kierownikiem Studium Doktoranckiego Instytutu Filologii Polskiej UG.
Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera B3-E-13)śp. Karol Głombiowski. mały|grób prof.