Aktywność brytyjskich żeglarzy, zapoczątkowana przez Johna Hawkinsa w 1562 r., otrzymała milczące poparcie Elżbiety I. Hiszpanie twierdzili natomiast, iż handel Hawkinsa z koloniami Hiszpanii stanowi przemyt. We wrześniu 1568 r. ekspedycja prowadzona przez Hawkinsa oraz Francisa Drake’a została zaskoczona przez hiszpańską flotę. Podczas bitwy pod San Juan de Ulúa w okolicach Veracruz (Meksyk) znaczna część floty Hawkinsa została zdobyta lub zatopiona. Spowodowało to dalsze pogorszenie stosunków hiszpańsko-angielskich. W kolejnym roku w ramach rewanżu, Anglicy zatrzymali dużą liczbę statków hiszpańskich, płynących do Niderlandów w celu wsparcia armii. Ponadto Hawkins i Drake zintensyfikowali swoje działania korsarskie poprzez wielokrotne napadanie na hiszpańskie statki handlowe. Miało to spowodować osłabienie monopolu Hiszpanii na handel atlantycki.