Po Carabobo został awansowany do stopnia naczelnego generała (general en jefe) i wysłany do Cumaná z zadaniem wyzwolenia tego miasta od rojalistów. W 1823 roku przyjmował kapitulację Francisco Tomás Moralesa w Ríohacha i Maracaibo. W tym samym roku wraz generałem José Antonio Páezem brał udział w operacjach, które doprowadziły 10 listopada do zdobycia Puerto Cabello. Następnie powrócił do Cumana, gdzie pełnił funkcję burmistrza i komendanta departamentu Orinoko. W 1828 i 1830 zwalczał rojalistyczne reakcje, które zagrażały systemowi konstytucyjnemu po czym przeszedł na emeryturę. 12 grudnia 1831 roku zginął zamordowany w Cumaná. 24 października 1877 jego szczątki umieszczono w Narodowym Panteonie Wenezueli.
Jego nazwiskiem zostały nazwane położone w stanie Sucre, gmina i Port lotniczy Carúpano.
Linki zewnętrzne Biografia na Venezuelatuya.com Biografia na Buscabiografias.com
Kategoria:Wenezuelscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1782 Kategoria:Zmarli w 1831 Kategoria:Pochowani w Panteonie Narodowym Wenezueli