Bitwa pod Aragua de Barcelona – jedna z bitew w czasie wojen o niepodległość Wenezueli stoczona 17 sierpnia 1814 roku pomiędzy siłami Drugiej Republiki Wenezueli a Cesarstwem Hiszpanii.
Po zwycięstwie sił rojalistycznych José Bovesa w drugiej bitwie pod La Puertą, patrioci dowodzeni przez Simóna Bolívara wraz z większością ludności miasta, obawiającej się hiszpańskiego odwetu, 6 lipca opuścili Caracas. Rozpoczęła się ewakuację miasta i ucieczka na wschód. Następnego dnia Boves wszedł do miasta i postanowił wysłać swojego zastępcę Francisco Tomása Moralesa w pościg za uciekającymi. 29 lipca uchodźcy przybyli do Barcelony tracąc wielu ludzi w związku z niekorzystnymi warunkami podróży, jak i ciągłymi atakami rojalistów.
Bolivar zdając sobie sprawę z groźby sytuacji, związanej z nadciągającym Moralesem i z wielkimi stratami własnymi, zaczął zbierać zdatnych do walki. Oprócz resztek swojego wojska powołał pod broń uchodźców i mieszkańców miasta, a także tysiąc żołnierzy pułkownika José Francisco Bermúdeza przybyłych z Cumaná. Bolivar proponował bitwę w otwartym polu, gdzie kawaleria mogłaby powstrzymać Moralesa a piechota manewrować. Bermudez wolał pozostać w okopach.