Taesŭng sa (, ) – koreański klasztor.
Historia klasztoru Legenda głosi, że we wczesnym okresie Trzech Królestw podobno spadła z nieba skała zawinięta w jedwab. Każda z jej czterech stron miała wyrzeźbionego Buddę. W 587 roku król Chinp'yŏng (진평왕, pan. 579–632) odwiedził to miejsce i nakazał mniszce składać ofiarowania i to był początek klasztoru. Klasztor powstał na zachodnim stoku góry Sabul (Góra Czterech Buddów). Najwyższy szczyt tej góry także ma nazwę buddyjską - Kongdŏkbong (Szczyt Cnoty – 912 m). Ów tajemniczy kamień nadal znajduje się na tej górze, chociaż czas spowodował zatarcie wizerunków BuddyChris Verebes, Empty House. Zen Masters and Temples of Korea, s. 140.
W XII wieku w tym klasztorze mistrz sŏn i ch’ŏnt’ae Chinjŏng Ch’ŏnchaek (ur. 1206) założył w tym klasztorze Społeczność Białego Lotosu, która przetrwała do momentu wchłonięcia szkoły ch’ŏnt’ae przez sŏn na początku okresu ChosŏnChris Verebes, Empty House. Zen Masters and Temples of Korea, s. 141.
W ciągu swojej historii klasztor ten został spalony, a następnie odbudowany.