W latach 1945–1948 była członkiem PPR, a od 1948 roku należała do PZPR.
W 1954 roku została mianowana docentem i na tym stanowisku pozostawała do 1960 roku, kiedy to uchwałą Rady Państwa nadano jej tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1968 roku została profesorem zwyczajnym. W latach 1954–57 Stęślicka była prodziekanem Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Od roku 1962 była kierownikiem Katedry i Zakładu Antropologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1971 roku powróciła do Wrocławia, gdzie kierowała Zakładem Antropologii do 1975 roku. W 1977 roku przeszła na emeryturę.
Była członkiem wielu towarzystw naukowych i autorką licznych prac i artykułów naukowych, publikowanych również za granicą, książek, artykułów i broszur popularnonaukowych. Jej główne zainteresowania skupiają się wokół zagadnień anatomii porównawczej, zoologii naczelnych, antropogenezy, ewolucjonizmu oraz zastosowania antropologii w wychowaniu fizycznym.
W czasach PRL była odznaczona m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Medalem 30-lecia Polski Ludowej i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Pochowana na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiuśp. Jan Mydlarski. mały|Grób prof. Jana Mydlarskiego i Wandy Stęślickiej na cmentarzu św.