Marija Antonowna Niestierowicz-Berg, ros. Мария Антоновна Нестерович-Берг (ur. 29 stycznia 1897, zm. ?) – rosyjska siostra miłosierdzia podczas I wojny światowej, organizatorka pomocy Białym podczas wojny domowej w Rosji, antykomunistyczna działaczka emigracyjna.
Mieszkała w Sankt Petersburgu. Brała udział w I wojnie światowej jako siostra miłosierdzia Czerwonego Krzyża. Służyła w lazarecie w Warszawie. Po zajęciu miasta przez wojska niemieckie w 1915 r., dostała się do niewoli. W wyniku interwencji księcia Olgierda Czartoryskiego została zwolniona. W listopadzie 1915 r. powróciła do Piotrogrodu, gdzie zachorowała. Po wyzdrowieniu przybyła do Moskwy, gdzie znalazła pracę w szpitalu. Organizowała pomoc wojskowym znajdującym się w niewoli niemieckiej i austro-węgierskiej. Stanęła na czele oddziału dobroczynności moskiewskiego Związku Uciekinierów z Niewoli Żołnierzy i Oficerów. W 1917 r. zaangażowała się w działalność amerykańskiej misji Czerwonego Krzyża. W czasie rewolucji bolszewickiej organizowała pomoc junkrom walczącym z bolszewikami. Następnie odprawiała byłych wojskowych carskich nad Don i na Syberię, gdzie formowały się wojska Białych. W końcu sama udała się do Nowoczerkaska. W listopadzie 1918 r. powróciła do Moskwy, gdzie z ramienia dowództwa wojsk gen. Antona I.