Bitwa pod Meçad (alb. Beteja e dytë e Mexhadit) – bitwa stoczona w czerwcu 1465 między wojskami osmańskimi pod dowództwem Ballabana Badery i Albańczykami, dowodzonymi przez Skanderbega.
Geneza bitwy Ballaban Badera, sandżakbej pochodzenia albańskiego, sprawujący władzę w sandżaku ochrydzkim należał do faworytów sułtana Mehmeda II. Z osobą Badery sułtan wiązał nadzieje na zakończenie wojny ze Skanderbegiem i opanowanie ziem albańskich. W czerwcu 1465 Ballaban stanął na czele 18-tysięcznej armii osmańskiej, która miała dokonać inwazji Albanii. Ballaban liczył na to, że jako Albańczyk zdoła znaczną część swoich rodaków przeciągnąć na stronę osmańską i osłabić armię Skanderbega. Chcąc zakończyć jak najszybciej kampanię, planował opanowanie przez zaskoczenie obozu Skanderbega i wzięcie go do niewoli.
Przebieg bitwy Ballaban zdobył informacje, że Skanderbeg przebywa w osadzie Meçad, k. Oranika, gdzie zamierzał schwytać go w pułapkę. Ostrzeżony w porę Skanderbeg opuścił Meçad i udał się na północ. Wierne mu oddziały rozpoczęły manewr okrążania jednostek Ballabana, kiedy ten przygotowywał się do ataku na Meçad.