Bolesław Sztobryn (ur. 28 maja 1871 we wsi Włostowice, zm. 7 lipca 1926 w Berdyczowie) – polski duchowny katolicki, działacz polityczny, społecznik, członek Tymczasowej Rady Stanu w Królestwie Polskim.
Biogram Syn Andrzeja i Urszuli z Borków. W roku 1884 ukończył szkołę powszechną w Janowcu. W latach 1884–1889 uczył się w gimnazjum klasycznym w Radomiu. W 1889 r. podejmuje naukę w Sandomierskim Seminarium Duchownym. Bardzo wysoko cenił sobie życie rodzinne czego dowodem była opieka nad siostrą, która przebywała z nim na plebanii w Wierzbniku oraz nad młodszym bratem Konradem, późniejszym podróżnikiem, legionistą Legii Cudzoziemskiej i uczestnikiem I wojny światowej. Na kapłana został wyświęcony w wieku 23 lat przez biskupa ordynariusza diecezji sandomierskiej J.E. Antoniego Sotkiewicza w dniu 15 sierpnia 1894 r. Pracował kolejno jako wikariusz w parafiach Cerekiew w powiecie radomskim, w parafii św.