Zespół nie wykorzystywał pirotechniki, natomiast maskotka – Eddie pojawiała się w wersji mobilnej (nawiązującej do jej wizji z okładki płyty) oraz w trakcie prezentacji utworu „Iron Maiden” – na ogromnym krześle elektrycznym w tyle estrady – w wersji identycznej, jak na rewersie książeczki płyty. Fani mogli dostrzec, jak maszkarą miotają elektrowstrząsy, zaś scenę zasnuwała para z suchego lodu. Oczywiście nie zabrakło efektownego oświetlenia. Estradę otaczały ramy tworzące prostokąt, wewnątrz którego widniały dwie większe, mobilne rampy tworzące literę „X”. Zespół wykorzystywał (oprócz tradycyjnych PAR 64) rzutniki, stroboskopy, zestawy halogenów oraz pojedyncze lasery. W trakcie utworu „Afraid to Shoot Strangers” nad sceną pojawiała się srebrzysta, lustrzana kula rzucająca refleksy świetlne na widownię i scenografię.
W trakcie koncertów w arenach sportowych, na festiwalach oraz stadionach Ameryki Łacińskiej, zespół wykorzystywał ogromną scenę, wyposażoną w najnowocześniejsze nagłośnienie oraz rozbudowany system świetlny, wyposażony w 900 punktów świetlnych. Oprawa, choć generalnie nie mogła równać się pod względem rozmachu z koncertami grupy w minionym dziesięcioleciu, to podówczas mogła sprawiać pozytywne wrażenie.
Daty trasy UWAGA! w wyniku aktualizacji danych, nazwy obiektów nie muszą się pokrywać ze stanem pierwotnym, znanym z materiałów prasowych grupy.