Utrzymując stały kontakt m.in. z frankofońskimi organizacjami LGBT, był głównym polskim interlokutorem, opowiadającym o sytuacji polskich środowisk gejów i lesbijek. Dnia 17 listopada 1988 roku Radio Wolna Europa zaliczyło go do niezależnych działaczy we Wschodniej Europie.
W latach 1992–2002 był stałym współpracownikiem miesięcznika „Inaczej”. Po emigracji do Wielkiej Brytanii prywatny wizerunek Zboralskiego i jego partnera Nowaka posłużył w czasie kampanii lobbingu na rzecz legalizacji związków partnerskich w Polsce.
Ponieważ był jednym z pierwszych aktywistów gejowskich w Polsce określany bywa jako gejowski Wałęsa. W jednym z wywiadów Krzysztof Tomasik, autor wydanej w 2012 roku książki Gejerel. Mniejszości seksualne w PRL-u, o działalności Zboralskiego na rzecz LGBT wypowiedział się następująco:
Współpraca z SB W październiku 1985 roku Zboralski podpisał zobowiązanie do współpracy z SB w zakresie ujawniania nielegalnej działalności politycznej, przestępstw gospodarczych i kryminalnych. W kontaktach miał się posługiwać pseudonimem „Stanisław”. Niedługo po tym oficer prowadzący wystawił mu opinię, w której zawarł notkę o tym, że Zboralski nie ma potrzebnych umiejętności, aby przekazywać interesujące SB informacje.