Klasztor stał się słynny w Korei, gdy w 1376 roku wszedł w nim w nirwanę (zmarł) słynny mistrz sŏn Naong Hyegun (1320–1376). W 1382 roku zebrało się w tym klasztorze ponad dwustu uczniów mistrza z całej Korei na ceremonii poświęconej jego śmierciChris Verebes. Empty House. Zen Masters and Temples of Korea. Str. 154.
Po śmierci mistrza w klasztorze powstało wiele nowych budynków. Z królewskiego rozkazu wybudowano Pawilon Tripitaki (Taejanggak). Żona króla Sejo, królowa Chŏnghi, przyjęła klasztor za swoją główną świątynię i przyczyniła się do niebywałego rozwoju klasztoru.
W tym klasztorze drukowano także Tripitakę.
Znane obiekty Chosadang (Gmach Dawnych Mistrzów), zawiera m.in. portrety Naonga, Muhaka Chach’o i Chigonga (zm. 1363) – Skarb nr 180 Kamienny dzwon (pudo, w której złożono kości mnicha Naonga) – Skarb nr 228 Oktagonalna kamienna latarnia z szarego marmuru – Skarb nr 231 Sześciokondygnacyjna pagoda (stupa) z cegieł – Skarb nr 226 Siedmiokondygnacyjna pagoda (stupa) z marmuru – Skarb nr 225 Pomnik z 1383 roku poświęcony historii zbioru (biblioteki) sutr – Skarb nr 230 Kamienna stela – Skarb nr 229