Andrea Corsini (ur. 11 czerwca 1735 we Florencji, zm. 18 stycznia 1795 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys Pochodził z florenckiej rodziny arystokratycznej, z której pochodził także papież Klemens XII (ur. 1652, pontyfikat 1730–1740) oraz bratanek tego papieża, kardynał Neri Maria Corsini (1685–1770). Ojciec Andrei, książę Filippo Corsini, był kapitanem generalnym Gwardii Szlacheckiej. Ponieważ Andrea był piątym z siódemki dzieci Filippo i jego żony Ottavii Strozzi, rodzice zdecydowali o przeznaczeniu go do stanu duchownego. Jego edukacją zajmowali się duchowni o filojansenistycznym nastawieniu (np. ksiądz Giovanni Gaetano Bottari), którzy zaszczepili w nim niechęć do zakonu jezuitów. Wkrótce młody Andrea został przyjęty jako prałat na dwór papieża Benedykta XIV (ur. 1675, pontyfikat 1740–1758). W latach 1756–1757 dużo podróżował po Europie, odwiedzając Portugalię, Hiszpanię, Francję i wiele miast na północy Włoch (m.in. Padwę). Po powrocie do Rzymu został referendarzem Obojga Sygnatur protonotariuszem apostolskim oraz wikariuszem bazyliki laterańskiej (1758).