Mechanizmy obronne thumb|Kryształy soli wytrącone na dolnej stronie liścia awicenii Avicennia marina Nadmiar jonów w komórce prowadzi do wypierania jonów . Efektem utraty tych drugich jonów jest wzrost przepuszczalności błon i wypływ jonów z komórki. Zmiana stosunku / oprowadzi także do zmian w aktywności enzymów i zahamowania syntezy białka. Wysoka zawartość jonów i w komórce prowadzi do zahamowania fotosyntezy. Utrudnione jest również pobieranie niezbędnych składników mineralnych, takich jak jony , , . Podstawowy mechanizm obronny jest zbliżony do reakcji roślin na suszę. Słonorośla zwiększają stężenie soku komórkowego, co umożliwia im pobranie wody z otoczenia. Rośliny przesuwają aktywnie nadmiar jonów z cytoplazmy do wodniczki. Zawartość NaCl w wakuoli halofitów może dochodzić do 10%. W cytoplazmie wzrasta stężenie substancji osmotycznie czynnych takich jak glicyna, prolina, sorbitol, sacharoza, betaina, pinitol, mannitol, alanina, glutamina, asparagina. Są to tak zwane substancje kompatybilne. Wytwarzane są także białka zwiększające tolerancję na sól, nazywane osmotynami. Synteza osmotyn indukowana jest przez kwas abscysynowy. Część roślin chroni się przed nadmiarem jonów wydzielając je na zewnątrz organizmu przy udziale gruczołów wydzielniczych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Odporność roślin na zasolenie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.