thumb|200px|Kapturnica poparzona w wyniku pożaru Odporność roślin na wysoką temperaturę – zdolność roślin do przetrwania w warunkach podwyższenia temperatury w stosunku do typowych typowych temperatur siedliska.
Temperatury, które powodują śmierć roślin po kilkugodzinnej ekspozycji wynoszą: dla glonów arktycznych – 15-20 °C, dla roślin siedlisk zacienionych – 35-45 °C, dla roślin strefy umiarkowanej – 45-55 °C, dla roślin pustynnych – 60-65 °C.
Skutki stresu termicznego W warunkach wysokiej temperatury pojawia się nadpłynność błon, prowadząca do wypływu jonów. Wypływ jonów prowadzi do obniżenia aktywności wielu enzymów. Dużą wrażliwość na wzrost temperatury wykazuje kompleks fotoukładu II (PS II). Jego uszkodzenie prowadzi do upośledzenia procesu fotosyntezy. Obniżenie wydajności fotosyntezy związane jest również ze wzrostem aktywność oksydacyjnej Rubisco w podwyższonych temperaturach. Efektem jest zmniejszona asymilacja CO2 przy jednoczesnym wzroście intensywności fotooddychania. Długotrwałe działanie wysokich temperatur prowadzi do uszkodzenia błon tylakoidów i rozpadu chlorofilu. Po kilku godzinach może dojść do uszkodzenia całych organów, trwałego więdnięcia poparzonych liści.