Antoni Tomiczek (ur. 13 listopada 1915 w Pstrążnej, zm. 19 listopada 2013 tamże) – polski pilot wojskowy i sportowy, weteran II wojny światowej, major Wojska Polskiego.
Życiorys Po szkole podstawowej wstąpił do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2 w Koninie. W 1933 otrzymał przydział do 37 pułku piechoty w Kutnie. W 1936 roku, zgłosił się do lotnictwa. Szkolenie lotnicze przeszedł w Krakowie i Grudziądzu. Służył w 122 eskadrze myśliwskiej stacjonującej w Krakowie i w jej składzie w październiku 1938 roku brał udział w zajęciu Zaolzia przez stronę Polską.
Po wybuchu II wojny światowej, w trakcie polskiej wojny obronnej brał udział w ewakuacji maszyn i sprzętu lotniczego. 20 września dostał się do niewoli sowieckiej po przymusowym lądowaniu w rejonie Tarnopola, gdy odbywał lot do Rumunii. Jako więzień sowiecki pracował przy budowie szosy Lwów-Kijów oraz w kamieniołomach, a następnie, w wyniku niemieckiej Operacji Barbarossa, został przeniesiony do obozu w Starobielsku.