P'yoch'ung sa (, ) – koreański klasztor.

Historia klasztoru Klasztor został zbudowany w 654 roku na górze Chaeyak w nieco innej lokalizacji od dzisiejszej przez Wŏnhyo i pod inną nazwą – Chungnim sa (Klasztor Bambusowego Lasu). W 829 roku nazwa klasztoru uległa zmianie na Yŏnjŏng (Klasztor Wiecznego źródła). W 857 roku klasztor został przebudowany w nieco innej lokalizacji przez Hwangmyŏna - mnicha z IndiiChris Verebes, Empty House. Zen Masters and Temples of Korea, str. 248.

W klasztorze tym przebywał przez jakiś czas słynny mnich Iryŏn (일연, 1206–1289), autor m.in. Samguk Yusa.

Po japońskiej inwazji na Koreę w latach 1592–1598 (podczas tej wojny część klasztoru spłonęła)Wielu mnichów opuściło wtedy klasztor, m.in. SSangwoon, który na górze T’aebaek napisał historię klasztoru, na początku XVII wieku zmieniono nazwę klasztoru na P’yoch’uong na cześć mistrza sŏn Samyŏnga Yujŏnga, bohatera i wojskowego dowódcy partyzantki mnisiej. W 1839 roku wybudowano małą świątynię o charakterze dydaktycznym (kor.