W styczniu 1903 został przeniesiony do pracy duszpasterskiej w eparchii twerskiej. Był rektorem miejscowego seminarium duchownego i cenzorem Twierskich Jeparchialnych Wiedomostiej, zasiadał w komisji zajmującej się opracowaniem i wydaniem opisu historyczno-statystycznego eparchii.
16 grudnia 1907 w Ławrze Aleksandra Newskiego w Petersburgu przyjął chirotonię biskupią i otrzymał tytuł biskupa muromskiego, wikariusza eparchii włodzimierskiej. Jego stałą rezydencją był monaster Przemienienia Pańskiego w Muromiu, którym zarządzał na prawach przełożonego. W 1912 jego tytuł uległ zmianie na biskup jurjewski, od tego momentu był przełożonym monasteru Narodzenia Matki Bożej w Bogolubowie. W 1917, po przeniesieniu w stan spoczynku biskupa włodzimierskiego Aleksego, kandydował na nowego ordynariusza eparchii na zjeździe duchowieństwa i świeckich, jednak przegrał w głosowaniu, w II turze, z arcybiskupem fińskim i wyborskim Sergiuszem. Zachował godność biskupa jurjewskiego. Do 1918 mieszkał w rezydencji biskupiej we Włodzimierzu, a gdy obiekt ten zarekwirował miejscowy wydział Czeka, wrócił do monasteru w Bogolubowie.