Dzięki kopii z oryginalnego filmu Zaprudera magazyn opublikował owe zaginione fragmenty.
Kopie filmu W 1967 magazyn Life zlecił firmie Manhattan Effects z New Jersey wykonanie 16 mm kopii z oryginalnego 8 mm filmu Zaprudera. Ponieważ rezultat okazał się pomyślny, czasopismo poprosiło jeszcze o 35 mm duplikaty. Moses Weitzman, który się nimi zajmował wykonał ich kilka, z czego najlepszy przekazał gazecie, a kopie próbne zachował. Rok później założył własną firmę zajmującą się obróbką filmów. W 1969 jeden z jego pracowników Robert J. Groden użył kopii Weitzmana i optycznej drukarki do zrobienia zbliżeń i zminimalizowania wstrząsów kamery.
Kiedy w 1969 prowadzący śledztwo prokurator okręgowy Nowego Orleanu, Jim Garrison postawił przed sądem biznesmena Claya Shawa zarzucając mu „przygotowywanie spisku na życie prezydenta Kennedy’ego”, nakazał wydawcy Life’a dostarczyć do sądu kopie nagrań Zaprudera. Nie udało mu się jednak zdobyć oryginalnego filmu, więc na początku 1969 po raz pierwszy zaprezentował na sali sądowej publicznie jego kopię. W tym samym czasie w Nowym Orleanie przebywał Mark Lane, który pomagał Garrisonowi w dochodzeniu. Pożyczył on jedną z kopii filmu i w miejscowym laboratorium wykonał kilka duplikatów. Niedługo potem te niskiej jakości kopie zaczęły krążyć wśród badaczy zamachu oraz dziennikarzy.