W 1996 ponownie wygrała drużynowe MŚ, a także startowała na mistrzostwach świata, na których odpadła w ćwierćfinale na 500 m i w półfinale na 1000 m oraz została zdyskwalifikowana w finale na 1500 m. W 1997 także zwyciężyła w drużynowych MŚ, a w 1998 zajęła na tej imprezie drugie miejsce. W 1997 i 1998 uplasowała się na drugiej pozycji w sztafecie. W 1998 zajęła też 3. lokatę na 1000 m, a także była czwarta na 1500 m, odpadła jednak w ćwierćfinale na 500 m i uplasowała się na 4. pozycji na 3000 m.
Uczestniczyła w zimowych igrzyskach w 1994 i 1998. W Lillehammer była w składzie południowokoreańskiej sztafety na 3000 m, która wywalczyła w tej konkurencji złoto, osiągając w finale czas 4:26,64 i pobijając w ten sposób rekord olimpijski ustanowiony w półfinale przez Kanadyjki. Dzięki temu medalowi jest (stan na 2019) najmłodszą złotą medalistką w historii igrzysk oraz najmłodszym medalistą w historii igrzysk zimowych. Jest także najmłodszą reprezentantką Korei Południowej w historii igrzysk zimowych. W Nagano startowała w zawodach na 500 i 1000 m indywidualnie oraz w sztafecie na 3000 m. Na najkrótszym dystansie zajęła 10. miejsce, odpadając w drugim półfinale zawodów po uplasowaniu się w nim na 5. pozycji z czasem 47,337. Do półfinału dotarła, zajmując najpierw 2.