thumb|Przykład chusty typu fichu w modzie ogólnoeuropejskiej z końca XVIII w. Heinrich Friedrich Füger, Portret kobiety. Fichu – typ naramiennej, trójkątnej lub prostokątnej chusty, charakterystyczny dla odzieży mieszczańskiej we Francji, noszony w okresie panowania mody na głębokie dekolty.
W drugiej połowie XVIII w. z ubiorów mieszczek zaadaptowany do mody dworskiej i powszechnie noszony w całej Europie pod wpływem mody francuskiej, w XIX w. stał się elementem stroju ludowego.
Rozwój formy Prostokątne chusty, wykonywane z płótna, ozdabiano początkowo skromnym, białym haftem. Czasami obszywano je falbankami lub koronką. W wersji strojnej fichu z przezroczystego lub półprzezroczystego jedwabnego szyfonu haftowano jedwabnymi czy metalowymi (srebrnymi i złotymi) nićmi m.in. w motywy floralneEwa Orlińska-Mianowska, Modny świat XVIII i początku XIX w, Olszanica: Wydawnictwo BoSz, 2003, s. 98, 102..
Fichu zawiązywano na szyi lub krzyżowano na piersiach i przewiązywano z tyłu w pasie bądź zatykano końce chusty za pasek. Warstwy tkaniny na piersiach mogła podtrzymywać biżuteryjna broszka.