James Alvin Palmer (ur. 15 października 1945) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 19 sezonów w Major League Baseball.

Palmer podpisał kontrakt jako wolny agent z Baltimore Orioles w 1963. 17 kwietnia 1965 zaliczył debiut w MLB w meczu przeciwko Boston Red Sox. W tym samym roku Orioles pokonali w World Series Los Angeles Dodgers 4–0; Palmer wystąpił w meczu numer 2 rozegrał pełny mecz i zaliczył shutout. 13 sierpnia 1969 w spotkaniu z Oakland Athletics rozegrał no-hittera.

W 1970 po raz pierwszy zagrał w All-Star Game i wystąpił w dwóch meczach World Series, w których Orioles pokonali Cincinnati Reds 4–1. W sezonie 1973 miał najlepszy wskaźnik ERA (2,40), zaliczył 22 wygrane (3. wynik w lidze) i po raz pierwszy otrzymał nagrodę Cy Young Award dla najlepszego miotacza w American League. W 1975 zwyciężył w MLB w klasyfikacji zwycięstw, zaliczył najwięcej shutoutów (10) i miał najlepszy wskaźnik ERA 2,09. W latach 1976–1977 zaliczył najwięcej zwycięstw i rozegrał najwięcej inningów;